Kokil kalıba dökümde ergitme işlemlerinde karşılaşılan en önemli metalurjik problem metal bileşimdeki değişmelerdir. İstenen özelliklere sahip bir alüminyum döküm elde etmek için ergitilen alaşımın önceden belirlenen bileşimde olması gerekir. Ancak genellikle ergitilen  şarjın bileşimi, son ürün bileşiminden farklı olup ergitme işlemi süresince değişimlere uğrar. Alüminyum döküme geçilirken ergimiş metalin yalnız istenen  bileşime uygun olması yeterli değildir, empurite elementleri açısından da şart koşulan limitleri sağlaması gerekir.

Ergitme işleminde alaşıma giren yabancı elementlerin başlıca kaynakları aşağıda belirtilmiştir:

a) Normal atmosfer: (O2,N2,H2O  ve CO2) örneğin elektrik fırınlarında bu şart mevcuttur ve çoğu alaşımlar için herhengi bir özel koruma tedbiri alınmaz.

b) Kullanılan gaz,akar ve katı yakıtların yanına ürünleri : (CO2,CO.H2O,SO2) ve havadan (O2,N2) ayrıca katı yakıt kullanıldığında kül içindeki fosfor, kükürt gibi elementler de sıvı metale zararlı katkı kaynağı olabilirler.

c) Refrakter astar : Metalin ergitildiği haznenin refrakterleri, sıvı metale karşı inert değilse, örneğin oksijen, hidrojen, silisyum, alüminyum ile metalik olmayan endüklizyon kaynağı teşkil edilebilir.

d) Şarj içinde veya üzerindeki maddeler ve ergitme işlemi süresince kullanılan değişik cihazlar : örneğin hurda, kum, pas veya korozyon ürünleri ile kaplı olabilir. Gaz giderme, karıştırma gibi işlemlerde kullanılan aletlerin gerek kendi bileşimleri gerkse taşıdıkları yağ pas  v.b.maddeler kontaminasyon’a neden olabilir.

Bileşim değişmeleri açısından ergitme işlemleri iki ana grupta toplanabilirler :

1) Doğruda ergitme  yöntemleri 2) Ergitme – Rafinasyon yöntemleri.

Birinci gruba ait yöntemlerde ergitme süresinde nisbeten küçük bileşim değişimleri olur ve gerekirse dökümden önce çok küçük oranda bileşim ayarları yapılabilir. Bu gruba tipik örneklerden düşük ergime dereceli metallerin veya hafif alaşımların örneğin hava  oranında ergitilmesi veya yüksek dereceli alaşımların vakumdan veya koruyucu atmosfer altında ergitilmesidir. İkinci grup yani ergitme ile rafinasyon işlemlerini birleştiren yöntemlerde ergimiş kitlenin istenen bileşimi kazanması için ayarlamalar gerekir. Örneğin, çelikteki karbon ve diğer elementlerin  miktarı ergitma süresinde oksidasyon ve oksit’eyici cüruf reaksiyonları ile azaltılır; ergimiş kitlenin oksijen muhtevası ise müteakiben deoksidanlar ile düzeltilir.

Hammadde, yakıt ve fırınların çok çeşitli oluşu, çok sayıda ergitme yönteminin geliştirilmesine yol açmıştır. Bir dökümhane için uygun bir ergitme yönteminin seçiminde teknik olduğu kadar ekonomik faktörlerinde  göz önünde  tutulması gerekir.

Alüminyum Metal Ergitme, metalin uygun fırınlarda ve yüksek sıcaklıkta kimyasal reaksiyonlar ve ısı ile ergitilmesidir. Bu işlem, yatay ve düşey fırınlarda yapılabilir. Yatay fırına reverber fırın, düşey fırına ise yüksek fırın örnek verilebilir. Demir ve kurşun daima düşey fırınlarda ergitilir ve fırınlarda metalurjik kök kömüru yakıt olarak kullanılır.

Metalurjik kök kömürünün sabit karbon (C) yüzdesinin yüksek; uçucu madde, kül ve kükürt yüzdesinin düşük olması makbuldur. Porozitenin yüksek, mekanik özelliklerin fazla olması istenir. Böylece düşey fırınlarda redükleyici (indirgeyici) gaz ortamı sağlanmiş olur. Bu ergitmeye Redüktif ergitme denir. Bir de oksidan gaz atmosferinde Oksidan ergitme vardır.

Şirvanlı Alüminyum Döküm fabrikamızda 1200 kg kapasitede ana ergitme ocağı, 600 kg’lık iki adet, 300 kg’lık iki adet ve 150 kg’lık bir adet elektrikli bekletme ocağına sahiptir. Alüminyum ergitme işlemi 680-7500C arasında yapılmaktadır. Ergitme işleminde kullanılan alüminyum külçenin içeriği dökülecek malzemenin istenilen özelliklerine göre değişiklik gösterir.